Mostrar mensagens com a etiqueta Fracisco Niebro. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Fracisco Niebro. Mostrar todas as mensagens

7 de março de 2011

L carro cun patas

Pintura digital de Manuol Bandarra


Era un carro de que marca?

Iba tan cheno de palha

que parecie ua arca;

la frente era cabeznalha,

cun dues ruodras, uito patas,

setos, sobrado, cambones;

miaba cumo las gatas,

tenie moço, coucilhones,

un eixe antre antriteiras,

todo de trabas certeiras.


Fracisco Niebro



14 de junho de 2010

L baso de las palabras


Pintura de Manuol Bandarra (2002)



Ten un cheiro a albricoque
talbeç a doces, quien sabe?!
Se l’anroscas queda un roque
só nun bolso grande cabe.

Guarda segredos, tesouros,
guapas cuontas de piratas,
cunta la stória de ls mouros
anda sin que tenga patas.

Se l aire bate nas fuolhas
parece que quier bolar
Sues palabras son las scuolhas
que mos pónen a sonhar.

Tamien tu puodes scolher
las palabras cumo froles
i l baso pa las poner
ye un libro cheno d’oulores.

3 de junho de 2010

Adonde stá l bichá?

Pintura de Manul Bandarra (2002)



Por adonde andará
l bichá,
que nun l beio por alhá?

Parece nome de bicho,
mas un bicho nun ten bico.

Angulhe moscos,
burricos foscos:

faç de la pata un palico
pa tirar ua ala de l bico.

Dá bolos mui pequeinhos
ne l aire a fazer deseinhos;

canta bich! bich! cua risica
als saltos na silbeirica.

Yá nun beio, por alhá,
l bichá.
Por adonde andará?

6 de dezembro de 2009

La cantiga de la barrila




Lhiebo na mano
la mie barrila
i se l’abano
lhougo se scapa
cumo ua anguila.
Ai, ye tan guapa
la mie barrila!

Ten auga sana
i mais fresquica
do qu’onde mana
do que l rigueiro
do que la bica.
Ye un açucreiro
mie barrilica.

Ye ua doçura
sue auga clara
cumo se fura
quando la bebo
beiso que dara.
Sei que me quedo
se la scachara

Ten fino bico
dues guapas alas
qual paixarico.
Pego-le al cuolho
bezes tan ralas
toda m’ancuolho:
- porque nun falas?


You bou a la bica
mie barrila anchir.
Quien mais quier benir?
Nun quiero ir solica.

8 de março de 2009

La formiga d'ala i la formiga furona


Pintura digital de manuol Bandarra




Staba ua formiga d’ala

a caçuar dua prima

que passaba l die anteiro

a scabar ua ancha sala

i a fazer mui grande rima

al redor de l formigueiro:



- Cuitada de ti, tan triste

ye tue bida a trabalhar

nesses tunes que sfuracas!

Cousa mais guapa yá biste

do que l miu alto bolar

muito por riba las bacas?



I la formiga furona

mui triste cula sue sina

inda mais triste quedaba

cun aqueilha figurona

que nun mexie ua china

i cun nada se relaba.



La formiga d’ala un die

staba an riba dun palhaço

culas sues alas tan chena

que nien biu quien la comie

s’un bichá ó un picanço.

Bendo esto, mui serena,



fui la formiga furona

a correr pa l sou buraco

dezindo cun sues maleitas:

cumo bai la figurona

bolar an tan scuro saco?

Nun hai formigas purfeitas!

Fracisco Niebro

25 de janeiro de 2009

Las biaiges dua folhica

Folhicas que yá fazírun la sue biaige [Retrato de Carlos Ferreira]


Era ua fuolha arrincada
por ua tal rabanada
que bolaba,
rodaba,
beilaba,
mas nun s’assustaba.

L aire assopraba por baixo
i chubie cumo un páixaro
a ua nubre
que l’ancubre
i nun çcubre
adonde se chube.

L aire assopraba po riba
i nun bie por adonde iba,
a rodar,
a gritar,
a chorar:
Ai! Bou-me a matar!

Mas la fuolha era lebica,
parecie ua prumica:
aparaba,
aterraba,
i çcansaba

se naide la pisaba.


Fracisco Niebro

20 de outubro de 2008

La fiesta de l caracol

Pintura birtual de Manuol Bandarra



Bai ua fiesta d’arromba
pula aldé de ls caracoles
uns jógan a ber quien zomba
outros cómen uobos moles

hai un que toca la gaita
outro caixa culs cornicos
ua lezma toca fraita
las conchas son ls bumbicos

todos gústan de beilar
la balsa i l repasseado
apuis pónen-se a cantar
anriba dun trabiado

l caracol fogueteiro
bota çcargas fuogo preso
siempre ampeça cun morteiro
i ten l lhume siempre aceso

ye meia nuite passada
quando ampeça l rock an roll
música mui anjeitada
pa l beilar dun caracol

d’hora an hora todo para
a comer mui buns manjares
uns colgados dua bara
outros presos an guelhares

mas l melhor de la fiesta
son las belozes corridas
ténen todos tanta priessa
qu’hai siempre falsas partidas

Ye solo a la purmanhana
ye solo al rumper de l sol
que s’acaba tan galana
festica de l caracol.

23 de julho de 2008

L lhobico que perdiu la mai

Pintura birtual de Manuol Bandarra



Ua beç un lohbico
andaba solico
todo perdidico
nun cierto adilico.

Perdiu la sue mai
matórun-le l pai
agora diç, ai!
Para adonde bai?

Ye tan pequerrico
galano, fofico
cumo un nobelhico,
cumo un cordeirico.

Bamos a pensar:
cumo l ajudar,
para nun chorar
i sue mai achar?

25 de junho de 2008

La nubre sin pies

Zeinho digital de Manuol Bandarra


Era ua nubre pequeinha
que parecie ua gota,
solo cabeça sin pies.
Sentou-se un die nua peinha
para calçar ua bota
i al aire dar cuntapies.


Squeciu-se de que era feita:
ua auga tan pura i lhimpa
que lhuzie cumo un cristal
i, al lhebantar-se bien dreita,
çfizo-se cun ua chimpa,
quedou na peinha un sinal.



1 de junho de 2008

La mie munhecra

Pintura digital de Manuol Bandarra



Tengo ua munhecra

tan redundica

cumo ua necra

i drume solica

na sue camica.


Se you me drumir

eilha nunca chora;

se me bei benir

ó se bou ambora,

ye ua senhora.


Mie munhecra drume,

faç ró ró cumigo,

yá s’apagou l lhume,

faç ró ró cumigo,

you drumo cuntigo.




24 de maio de 2008

La formiga d’ala i la formiga furona

*


Staba ua formiga d’ala
a caçuar dua prima
que passaba l die anteiro
a scabar ua ancha sala
i a fazer mui grande rima
al redor de l formigueiro:


- Cuitada de ti, tan triste
ye tue bida a trabalhar
nesses tunes que sfuracas!
Cousa mais guapa yá biste
do que l miu alto bolar
muito por riba las bacas?


I la formiga furona
mui triste cula sue sina
inda mais triste quedaba
cun aqueilha figurona
que nun mexie ua china
i cun nada se relaba.


La formiga d’ala un die
staba an riba dun palhaço
culas sues alas tan chena
que nien biu quien la comie
s’un bichá ó un picanço.
Bendo esto, mui serena,


fui la formiga furona
a correr pa l sou buraco
dezindo cun sues maleitas:
cumo bai la figurona
bolar an tan scuro saco?

Nun hai formigas purfeitas!



12 de maio de 2008

L galho retratista


Pintura digital de Manuol Bandarra



Era un galho tan prouista

culs uobos de la pedresa

que traie siempre na crista

ua eideia mui acesa:


- se you fur un bun artista,

ls uobos de la pedresa,

la pita mais guapa i lista,

talbeç nun cóman na mesa.


Fizo-se, anton, retratista

i ne l papel quedou presa

ua mui grande cunquista:

ls uobos de la pedresa

zaparcírun de la bista.


La pita dixo mui tesa:

- saliste-me un grande artista!


Fracisco Niebro (2001)


29 de abril de 2008

Las biaiges dua folhica



Era ua fuolha arrincada
por ua tal rabanada
que bolaba,
rodaba,
beilaba,
mas nun s’assustaba.

L aire assopraba por baixo
i chubie cumo un páixaro
a ua nubre
que l’ancubre
i nun çcubre
adonde se chube.

L aire assopraba porriba
i nun bie por adonde iba,
a rodar,
a gritar,
a chorar:
Ai! Bou-me a matar!

Mas la fuolha era lhebica,
parecie ua prumica:
aparaba,
aterraba,
i çcansaba
se naide la pisaba.

Fracisco Niebro (2001)


25 de abril de 2008

La huorta de ls crabos

*



Por ser mui guapo i defrente,

ten l mundo muita berdade,
mas solo mos damos cuonta
se tubirmos lhibardade:
antre outros ye pedamiego
que aguanta la felcidade.

Fui l 25 d'Abril
algo que lhoubo i agabo,
mas hai muito que passou.
Agora, mirai l que fago:
para que nunca se muorra
to ls dies pongo un nuobo crabo.


23 de abril de 2008

L macaco triteiro i outros bichos pantemineiros

*
Pintura digital de Manuol Bandarra



Siempre a saltar, l macaco

cuidaba que era triteiro,

mas un die perdiu l rabo,

por ser tan pantemineiro.


Dixo ua beç l’alifante,

lhebantando la sue tromba,

pa la formiga gigante:

bamos a ber quien zomba?


Tan prouista era l lhion

que ponie siempre gurbata

i, pa quedar mais pimpon,

traie reloijo na pata.


L burro nunca gustaba

de calçar las ferraduras,

todos ls dies ateimaba

an solo andar a las scuras.


La zebra tirou l pijame,

nunca mais achou la piel,

pus dou cun eilha un anxame

que se puso a fazer miel.


Mas, de todos, era l urso

quien se portaba melhor,

zirrou an tirar un curso

pa se formar an doutor.


Assi, l Zológico andaba

nua grande animaçon,

pus cada bicho puxaba

la sue eimaginaçon.




19 de abril de 2008

L Pardal

*
Pintura digital de Manuol Bandarra




L pardal

ye un animal

que nun faç mal

i ten un cantar tal

que faç un chabascal

anfilado ne l miu barandal

a spera que l gato l lhiebe al spital

pus ye alhá que se bende açucre i sal.

Será esto todo berdade ó será que stá todo mal?


Fracisco Niebro (2001)


17 de abril de 2008

La nubre de Lice (2)

(cuntinaçon)


Fui cun nubres i abiones que Lice sonhou to la nuite. Las nubres éran mui brancas i fofas. Eilha abrie la jinela de l arreplano i iba-las agarrando a las ambuças, cumo se fúran algodon an rama. Apuis, l abion aparou anriba dua nubre mui branca i grande i Lice slubiou pa l meio deilha als saltos. A cada brinco que daba afundaba-se na nubre, apuis tornaba a chubir, cada beç mais alto, tan alto que stubo quaije a agarrar ua streilha. Iba a dar un brinco inda mais grande, mas zanquelibrou-se i ampeçou a arrebalar pula nubre al para baixo. Arrebalaba cada beç cun mais fuorça, cun tanta fuorça que yá nun era capaç de respirar. Quando staba a chegar a la punta de baixo de la nubre, ampeçou a gritar mui alto, chena de miedo.

- Lice!, Lice!, sperta que yá ye de die.

Lice abriu ls uolhos sin saber adonde staba. Apuis, mirou pa la mai al sou lhado a rir-se. Eilha riu-se tamien i botou-se fuora de la cama. Purparou-se mui debrebe, zayunou-se i botou-se a fugir par’an ca l abó a cuntá-le que iba a andar de abion.

- I adonde bás?, preguntou-le l abó.

- Bou a ber ls mius primos a Palma.

- Anton, si me bás a traer ua prenda dalhá.

- Bou-te a traer ua prenda mi grande!

- I que bai a ser?

Lice pensou, tornou a pensar i, apuis, dixo-le al abó:

- Bou a lhebar cumigo un filo mui lhargo. Quando fur ne l arreplano, mesmo a passar por an pie dua nubre, abro l bidro de la jinela, prendo-la cul filo i traio-la para ti.

- Essa si ye ua prenda bien grande, dixo-le l abó. Nunca naide me oufereciu ua nubre. Mas tenes de me traer ua nubre de las que bota auga.

- Nó, que essas pésan muito, respundiu-le Lice. Bou-te a traer ua bien fofica, mas que nun tenga auga, senó l abion queda todo molhado.

Al abó dou-le la risa, mas Lice lhougo le tornou a preguntar:

- Abó, series capaç de m’achar un filo al modo para prender ua nubre?

Al abó tornou-le a dar la risa. Apuis, puso-me mi sério, porque, an uitenta anhos que tenie, nunca naide le habie pedido ua cousa tan cumplicada.


Fracisco Niebro (2004)



16 de abril de 2008

La nubre de Lice (1)


Lice acabou la purmeira classe. L anho nistante se passou i nun stá cansada nin nada. Sin saber bien cumo, yá sabe ler i screbir. Agora, ampeçórun las férias de berano i yá sinte suidades de la jolda de la scuola. Mas las férias nun son para eilha un porblema, anquanto tubir rue para correr i monhecras ne l quarto para morar. Assi bai passando ls dies, que nun se le dá muito quedar agarrada als lhibros. Ua marie rapaç!, diç la mai.

Todo mudou quando l pai le preguntou se querie ir a ber ls primos a Palma de Maiorca. Al percípio nin querie acraditar, pus éran ls primos que questumában benir a passar las férias para casa deilha.

- I cumo ye que bou par’alhá?

- Bás nun arreplano, que Palma queda nua ilha i hai que atrabessar un cacho de mar, que le cháman Mar Mediterránio, respundiu-le l pai.

- I bou you solica?

- Nó, bás cun tous tios. I quando chegares ls tous primos ban a star a spera de ti ne l campo de abiaçon.

- I quando ye que bou?

- Agora bás-te a la cama que yá ye tarde. Manhana falamos dessas cousas todas.

Nessa nuite a Lice custou-le muito a drumir-se. Era la purmeira beç que iba a andar de abion i nun era capaç de pensar noutra cousa. Inda nin sequiera habie bisto un abion de berdade. Todo l que sabie era de ls ber passar porriba l’aldé, mui altos i pequerrixos, deixando aquel rabo de fumo que mais parecie un modo de ir sumbrando nubres, assi cumo quien arrasca l cielo.

(cuntina)

Fracisco Niebro (2004)




15 de abril de 2008

L paçpalhaç i la perdiç sin nariç

*
Pintura digital de Manuol Bandarra




Cumo faç

l paçpalhaç,

bun rapaç?


L que diç

la perdiç,

sin nariç ?


Cumo faç

l paç-palha-ç

sin palha i sin paç?


L que diç

la perdi-ç

se perdi-u l nariç?


Quien ye capaç

de saber l que faç,

cun palha, l paçpalhaç?


Qual ye l juiç

que sabe l calantriç

de la perdiç sin nariç?


Fracisco Niebro (2001)



14 de abril de 2008

Las streilhas d'Alice

*
Pintura digital de Manuol Bandarra


Ls uolhos d’Alice son

dun claro azul sin eigual:

donde póusan bai-se l mal,

quando ríen son claron.



Un die mirou ua streilha

i quedou lhougo ancantada :

d’Alice fui cumbidada

i trouxo l cielo cun eilha.


Fracisco Niebro (2001)



P.S. - Adonde stan ls uolhos d'Alice talbeç tamien ls tous quéden bien. Spurmenta.