Un bui fui mordido por un rato i anraibado por la mordedura, tentou caçar l rato. Mas l rato lhougo achou un buraco, onde se scunder. Nunca çprezes l valor de ls pequeinhos.
(Fábula de ESOPO)
un beiso a bolar de ls grandes pa ls mais pequeinhos
Un bui fui mordido por un rato i anraibado por la mordedura, tentou caçar l rato. Mas l rato lhougo achou un buraco, onde se scunder. (Fábula de ESOPO)

Staba ua formiga d’ala
a caçuar dua prima
que passaba l die anteiro
a scabar ua ancha sala
i a fazer mui grande rima
al redor de l formigueiro:
- Cuitada de ti, tan triste
ye tue bida a trabalhar
nesses tunes que sfuracas!
Cousa mais guapa yá biste
do que l miu alto bolar
muito por riba las bacas?
I la formiga furona
mui triste cula sue sina
inda mais triste quedaba
cun aqueilha figurona
que nun mexie ua china
i cun nada se relaba.
La formiga d’ala un die
staba an riba dun palhaço
culas sues alas tan chena
que nien biu quien la comie
s’un bichá ó un picanço.
Bendo esto, mui serena,
fui la formiga furona
a correr pa l sou buraco
dezindo cun sues maleitas:
cumo bai la figurona
bolar an tan scuro saco?
Até ls anjos tócan música… la gaita por eisemplo !
Decumiento sien andicaçon de l outor i de la era eisata mas cul seguinte títalo : « Ls anstrumientos na Eidade Média (antre ls quales la gaita) inda ousados ne l seclo XIX na música tradecional » ; decumiento ancuntrado neste sítio francés subre anstrumientos tradecionales ousados na Probença, Sul de la França. www.zictrad.free.fr/.../Cours/instruments.htmEra ua fuolha arrincada
por ua tal rabanada
que bolaba,
rodaba,
beilaba,
mas nun s’assustaba.
L aire assopraba por baixo
i chubie cumo un páixaro
a ua nubre
que l’ancubre
i nun çcubre
adonde se chube.
L aire assopraba po riba
i nun bie por adonde iba,
a rodar,
a gritar,
a chorar:
Ai! Bou-me a matar!
Mas la fuolha era lebica,
parecie ua prumica:
aparaba,
aterraba,
i çcansaba
se naide la pisaba.
Este era un jogo de scundidas an que ls garotos se ponien todos an fileira, de pies, ancostados a la parede i l mestre ampeçaba pula squierda batendo-le na cabeça:* An tiempos, quando miu pai era garoto an Sendin, ne ls anhos quarenta i cinquenta, tenie, el mais l sou armano Abílio dous anhos mais bielho, un perrico chamado Çarafin, “spierto que you sei alhá !”, subretodo para caçar lhiebres i coneilhos, até nas arribas de l Douro, i de que oubi falar mais dua beç, até an França... Se soubisse que inda hai hoije decendientes desse Çarafin nessas aldés i tierras de Miranda, inda era capaç de me deixar catibar you tamien ! Quien sabe ?!
Se un die me calhar tener un perrico, tenerá que se chamar Çarafin !
Retrato de Carlos Ferreira, Sendin 2008.
Retrato ancuntrado na anternete i a perpósito de l qual nun sei quien ye l outor. Mas se alguien tubir un retrato tamien cumo este cun ua raposa i ls sous raposicos ou se sentir anspirado ou tubir tamien eideias, que mos abise ! Melhor inda se fússen esses animalicos tamien mirandeses, anton nun ye berdade ?!
L Choclate de Natal



Retratos de Carlos Ferreira, Sendin, Feira de ls Grazes, Outubre de 2008Bai ua fiesta d’arromba
pula aldé de ls caracoles
uns jógan a ber quien zomba
outros cómen uobos moles
hai un que toca la gaita
outro caixa culs cornicos
ua lezma toca fraita
las conchas son ls bumbicos
todos gústan de beilar
la balsa i l repasseado
apuis pónen-se a cantar
anriba dun trabiado
l caracol fogueteiro
bota çcargas fuogo preso
siempre ampeça cun morteiro
i ten l lhume siempre aceso
ye meia nuite passada
quando ampeça l rock an roll
música mui anjeitada
pa l beilar dun caracol
d’hora an hora todo para
a comer mui buns manjares
uns colgados dua bara
outros presos an guelhares
mas l melhor de la fiesta
son las belozes corridas
ténen todos tanta priessa
qu’hai siempre falsas partidas
Ye solo a la purmanhana
ye solo al rumper de l sol
que s’acaba tan galana
festica de l caracol.