9 de setembro de 2011




Se hai cousas que a mi m’agrádan ye ls abanços que l mundo ten feito na tecnologie, i demos las buoltas que dirmos, hoije l mundo nun ye nien de acerca nien de loinge l que era quando you me criei, i inda bien, muito menos quando you criei la mie rapaza (hoije cun trés dúzias d’anhos d’eidade).

Dezido doutro modo, era un atraso de bida, criei-me nun tiempo an que la tecnologie ne l que toca a garoticos nun soubo mais nada que fazer a nun ser rachar las calças ne l culo, binte i quatro anhos apuis naciu la mie nina, i anton yá las cousas stában un cachico mais guapas, yá habie uns culeiros (fraldas) panhos que se lhabában, tenien uns zenhicos, i ls ninos yá se sentian bien arrumadicos sien tener eili nas partes ua jinela a recebir l aire a to la hora, que solo serbie para botar fuora l ampesteiro que salie de las tripas.

You lhembro-me cumo se fusse hoije, lhougo nas purmeiras besitas ne l spital, pedi a ua anferneira para m’ansinar a dobrar ls culeiros, que era an trés bicos i dun jeito para l alfinete dama nun picar la barriguita, porque sabie que quando benisse para casa era ua lhida tamien mie, demudar ls culeiros quendo stubissen çúzios.

Agora stou a cuntas cul miu nieto, durante l die, ten un anho, i el ye jogos de jogar i brincar por todo l que ye sítio de to las fuormas i feitios, ende stá la tecnologie, uns cun bruido outros cun botones i luzes, bonda el carregar nun botonito i yá l parro fai cuacua, carrega noutro i yá la corneta de ls bumbeiros toca, noutro fai l música de drumir, fálan pertués i anglés (alhá benirá l tiempo de haber berciones an mirandés, inda nun ye tarde) ne l que toca a culeiros, eilhes son bien purparados para nun deixar salir nada, son assi a modos de cerrona, nun ye perciso alfinete dama, eilhes agárran (cólan) adonde un quier, i nada de ls lhabar ye para botar fuora i se possible bien debreve.

Mas miu Dius, para un saber quando percísan de ser demudados, quando el yá fizo l serbício, se nun resmungar ou fazir mala cara inda ten que ser pul cheiro.
Ye causo para dezir, porra quando ye que la tecnologie ambenta un modo de poner un alarme ou ua lhuzica que seia para un saber quando stá na hora?

Até cuido quel agradecie, porque a las bezes ls crecidos, mesmo nun gustando de l fedor, lhíban tiempo a dar por eilha.

1 de julho de 2011

Quadras Als Santos Populares


Durante l més de Junho
Houbo fiesta na mie scuola
Ne l arraial Mirandés
Nun ye perciso de la sacola

Pa la fiesta de la scuola
Traç buona sposiçon
Bais poular i beilar
I festejar l San. Juan

Ne l die de Santo. Antonho
Hai alegrie ne l aire
Que la fiesta ye d’arromba
Toda la giente bai a beilar

San. Juan ye nome de Santo
Muitos mais hai ne l altar
Mas por cierto este ye difrente
Ye amigo i ye popular

Santo Antonho, Santo Antonho
Que tens tu de special?
Só sei que na tue fiesta
Hai alegrie ne l arraial

Ne l die de Santo Antonho
Grande fiesta bai haber
Bou pa la fiesta a beilar
I pulas ruas bou a cuorrer

À miu rico Santo Antonho
Sós un Santo Popular
Na tue fiesta nun faltan
Sardinhas para s´assar


Al San. Juan i San. Pedro
Fago quadras cun rima
Mas al Santo Antonho nun l faltan
Ls bezinos acá de riba

L die de Santo Antonho
Ye un die mui popular
Na mie scuola por cierto
Todos l ban a recuordar

Este més na mie scuola
Ye un més d´animaçon
Bamos al Arraial Mirandés
Cun alegrie ne l coraçon

Que alegrie ye esta
Que paira na scuola anteira
Porque este die ye de fiesta
Brincamos a la ringalheira.

José António Esteves
Lar de San Jesé Bumioso

27 de maio de 2011

Poesie amerosa


Oufreci-te un poema
Oufreci-te ua flor
Anque nun me chame Ema
Sei quien ye miu amor.

La poesie ye siempre assi :
bai i ben, hoije ou até outro die,
bola cumo un páixaro,
de mi para ti.

Mas l que you tamien desearie
ye que bolasse, bolasse si !
bolasse cumo un páixaro…
i nun me deixasse sien ti !

29 de abril de 2011

Roques

Cula marifusa,
diusa ou até musa,
sei bien quien abusa
naqueilha tierra lusa !

You gusto ye de roques
i tamien d’albricoques,
mas se fur un resalgar…

Á mai, nun le toques !
Nien tocar, nien cheirar:
Puode até haber azar !






6 de abril de 2011

Grima !


L que ban a comer ne l Japon
se deixar de haber peixes i pláncton
por bies dun acidente nuclear
porbocado pul home i nun só pul azar?

Sushis?
Durante inda quantos dies?
Atun?
Mas inda haberá algun ?

I Fukushima
cun que ye que rima?

Cun grima !
Cun grima !

Cumo tamien Hiroshima !

7 de março de 2011

LAS BAQUITAS MIRANDESAS




Stando you culas mies bacas
Ne l cerrado bien çcansado
I arreparei nua cousa
Qu´inda nunca habie reparado.

Bi que la Laranja, era castanha
Cul pelo bien relhamposo
I alhá andaba eilha
Cun aquel sou aire,meio manhoso

La Castanha tamien alhá staba
Que de castanha nun tenie nada
Era mais a dar al negro
I la marrafa que bien l quedaba

I arreparei que la Lhoura
Tamien nun tenie nada a ber
Tenie l pelo acastanhado
Cumo ua baca mirandesa debe tener

Mirei pa la Cordeira
I bi que de Cordeira nada habie
Que era ua baca bien grande
I pa l trabalho bien serbie

Arreparei na Andrina
Que staba mui alboroçada
I bi que staba touronda
I la Cereija neilha saltaba

Anton tube ua lhembrança
Nun sei cumo aquilho fui
I pus-me a magicar
Que tenie que la lhebar al bui


Que nien por artes mágicas
Benie un bui cerrado arriba
I fui adreitos a la andrina
I saltou-le lhougo para anrriba

Dous saltos bien atiçados
Purmeiro un i outro de seguida
Que deixórun la Andrina
Eilhi bien ancolhida

Nun fui perciso percurá-le
Se era assi qu´eilha querie
Porque l bui por anstinto
Sabie qu´era assi que se fazie

Arreparei para eilhas todas
I bi-le aqueilhas guedeilhas
Cumo bacas mirandesas
Tenien pildrengos nas oureilhas

Uas bacas marabelhosas
Que mos dában momentos belos
Mos dában l sou trabalho
I inda mos parien ls bitelos





José António Esteves
Lar de San Jesé Bumioso

Ls Retraticos son de la anternete

oubrigado a qien ls metiu alhá



L carro cun patas

Pintura digital de Manuol Bandarra


Era un carro de que marca?

Iba tan cheno de palha

que parecie ua arca;

la frente era cabeznalha,

cun dues ruodras, uito patas,

setos, sobrado, cambones;

miaba cumo las gatas,

tenie moço, coucilhones,

un eixe antre antriteiras,

todo de trabas certeiras.


Fracisco Niebro



1 de fevereiro de 2011

L squilo i l crocodilo


Un squilo
anriba dun filo
i cun muito stilo :
quanto puode pesar ?

Tanto cumo un squilo
na mie tierra de l Pilo :
nien sequiera un quilo
se calhar !

I un crocodilo
que pesa mais dun quilo
a la borda de l Nilo :
l que puode caçar ?

Se calhar un squilo
a nun ser que cun stilo
desse crocodilo
se scapar…

Esse pobre squilo
de nien sequiera un quilo
i anriba dun filo…
Quien l puode amparar ?

(Screbido nestes dies cumo ls que stamos a bibir quando nesse grande paíç africano i tamien mediterránico que ye l Eigito, un pobo (un pobre squilo…) lhuita pula sue lhibardade i contra un ditador (l crocodilo…) que stá ne l poder, hai mais de 30 anhos.

30 de janeiro de 2011

UN SQUILO




Hoije l pequeinho Sarafin,
brincalhon cumo siempre,
nun quijo fugir de mie
i brincou a la mie frente!

Miesmo quando queda queto
nun cunsigue scuonder
que ye malandro, i nun stá queto
mas tan debertido de se ser.

Brinca al sol arregalado
cóme i enche a barriguita,
a la nuite bei l cielo strelhado
a la puorta de sue casita.

Ne ls sous gestios angraçados,
nota-se tamanha cuntentaçon
i ls sous aires apalhaçados,
que aire de palhaço le dan!

Nun penses que al ancuntrar
un equilo a brincar na rue
que l cunsigues apanhar
se l pensares, ye eiluson tue.

Mas agarra na eiluson
de que tamien puodes brincar,
cumo este squilo brincalhon
que passa la bida a saltar.


Estes nun son mius, son de

Fernanda Rocha Mesquita

Andaba a spiolhar na anternet, i ancuntrei-los i gustei deilhes, i antandie que bós tamien gustariedes de ls ber. Anton traduzilos para mirandés, i eiqui stan. Cun Beisicos para todos. I beisicos tamien para

Fernanda Rocha Mesquita

Nun sei quien ye, i nien adonde stá, mas nun fai mal. Debe fazer parte deste mundo, i isso yá ye l suficiente. Oubrigado Fernanda por esta obra marabelhosa.

José António Esteves
Lar de San Jesé Bumioso

9 de dezembro de 2010

L peru



Ah tu, ah tu, Marilu,
adonde stá l nuosso peru ?
An Itaipu, Caruaru,
Iguaçu, Ipu, Cururupu ?
Nun me digas que esso ye tabu
i que el até anda cun un tatu !

Pru, pru, pru, pru !
Adonde ye que habie de star l nuosso peru ??!!
Tampouco ne l Peru,
Tombuctu, Honolulu, Baku,
Malibu, Machu Picchu ou Kourou!
Mira a ber mas ye se stá...

Glu, glu, glu, glu...

NA RUE !
Ah tu, Marilu !

I Marilu pal sou peru :
Á miu peru, mais guapo que tu ?!
Pru, pru, pru, pru…
Só tu ! Só tu ! Á miu peru !

I l peru pa la sue Marilu :
Glu, glu, glu, glu...
Que guapa fala que ye la tue
Puis ye, puis ye, á Marilu !

12 de outubro de 2010

SIN MIEDO DE SER FELIÇ



Benie, crianças, benie a sunhar.
Benie sin miedo de bos anganhar.
Ne l cielo las streilhas stan andicar.
Benie, que la fiesta bai ampeçar!

Ne l azul de l cielo, stan a pisar.
Çapaticos de mil quelores.
L curaçon yá stá a saltitar.
Mostrando ls buossos balores

Benie que! La fiesta yá bai ampeçar!
Ls sunhos, bós puodeis maginar.
Que nesses sunhos que tubierdes
Zeijos, bós puodeis rializar.

Basta ls buossos curaçones querer.
I maginar palabricas!
Sereis ls caçadores de l lhuar.
Sereis ls fazedores de strelicas.

Sereis las sete quelores de l arco-íris.
Sereis ls pintores de l firmamiento!
Rapazas i rapazicos, benie.
Que Dius por bós, quedara cuntento.

Spalhai buossas alegries al aire.
Cantai, sous lhoubores al Senhor.
Çarandai, la alegrie de serdes felizes!
Que to bos será melhor.

Bibie cun amor, i paç, i harmonie.
Jogai sous sunhos al bento.
Salpicai de lhume ls caminos.
Gozai la felicidade de l mumento.

Sin miedo de seres feliç
Serás eiternamente criança,
Sunhando sunhos gustosos
Nesta bida todo s´alcança.

José António Esteves

24 de setembro de 2010

La baca Paca


La baca Paca
Yá partiu la staca
L que eilha quier
Ye bibir pacata.

Mas tamien dormir
Dentro dua maca
- Ua maca, giente,
Para ua baca ! –

I de l que gusta
Ye de usar bata
I de poner laca
Só cun ua pata.

Mas muita pataca
Essa baca saca
Pa que la patata
Saba cumo nata

Mas que naide se ria
ou la trate de macaca
Senó la dita baca
Lhougo s’aporcata:

" You ua macaca ?
dai-me cá ua matraca !
Ou tamien ua maraca !
You sou ua baca ! "

Mas un die, pula cierta,
yá se bai la nuossa baca...

I para adonde bai ?!
Para adonde bai la baca Paca ?!

Bai pa la Dinamarca !
Ye alhá que bibe Dina…
(Un segredo que nun se tapa...)

Dina...
(Que nun ye nada ua marca)
Mas que ye cumo eilha... ua baca !

Ua baca mesmo guapa,
Guapa cumo la nuossa baca,
La nuossa baca Paca !

Dai-le tamien ua capa !

16 de junho de 2010

Paixarico, rico-rico




















Paixarico, rico-rico
Ten ne l bico, bico-bico
L filico, lico-lico
De l saquito, quito-quito
Dun xazico, zico-zico

Mas p’ra quien ye…

Esse filico, lico-lico
De l saquito, quito- quito
De l xazico, zico-zico
Que ten ne l bico, bico-bico
Esse paixarico, rico-rico ?!!

Ye pal pai, pai-pai
desse paixarico, rico-rico
que gusta de xá, xá-xá
un xázico, zico-zico...

L pai desse PAI-XA-RICO !

14 de junho de 2010

L baso de las palabras


Pintura de Manuol Bandarra (2002)



Ten un cheiro a albricoque
talbeç a doces, quien sabe?!
Se l’anroscas queda un roque
só nun bolso grande cabe.

Guarda segredos, tesouros,
guapas cuontas de piratas,
cunta la stória de ls mouros
anda sin que tenga patas.

Se l aire bate nas fuolhas
parece que quier bolar
Sues palabras son las scuolhas
que mos pónen a sonhar.

Tamien tu puodes scolher
las palabras cumo froles
i l baso pa las poner
ye un libro cheno d’oulores.

13 de junho de 2010

Tamien you querie


Tamien you querie,
un die...

apanhar un barco grande
cruzar l mar ouceano
ber gaibotas i albatrozes,
ilhas i cidades,
giente çcunhecida,
oubir lhénguas i palabras
que nunca daprendi…

Mas quando ? Mas quando ?

I se manhana fusse…
precisamente esse die ?!



10 de junho de 2010

Ua bida de margarida

Margarida, Mie Amiga,
nun amarga la tue bida
cumo la mie, la mie bida !

Mas sabes alhá, querida ?!
Tamien amarga la mie bida,
la mie bida de margarida !

9 de junho de 2010

TRÉS BIBAS AL SPEILHO



Trés bibas al miu speilho
Trés bibas you l dou
Trés bibas porque me amostra
Tal qual cumo you sou.

Miesmo assi nun acredito
I a mira-lo you bou
I inda quedo a rezungar
Mira speilho, que nun sou you.

Nun beis que you nun sou esse
La mie marrafa era pimpona
I esse que tu m´amostras
Stá todo pelado de la mona.

You nun tengo angurrias
Speilho para que me tentas
I esse que tenes tu ende
Ten angurrias nas bentas.

I l speilho sien dezier nada
Inda me bolbiu a tentar
Mira bien que sós tu
Nun hai nada que anganhar.

Anton anchime de curaige
I pal speilho you mirei
I bien bi que era you
Mas miesmo assi nun acreditei.

Speilho miu speilho miu
Trés bibas te quiero you dar
You querie ser outra cousa
Mas tu, nun te deixes-te anganhar.

José António Esteves

8 de junho de 2010

Un bichá que bebie xá !


Bi un bichá
que bebie xá
i bibie
esse bichá
que bebie xá…

Un bichá
que bebie xá… ?
Tamien you sei
yá quantá !
Tu sabes alhá !

7 de junho de 2010

UA ROSA NE L MIU JARDIN



Hai ua rosa tan guapa
Ne l meio de l miu jardin
Dessa rosa cuido you
Quien ye que cuidará de mi?

A la purmanhana zabrochou
A la tarde fui scuolhida
Para de nuite ser lhebada
De presente pa la mie amiga

Feliç de quien possui
Ua rosa an sou jardin
La mie amiga cun certeza
Piensa agora mais an mi

Quando sopra l bento friu
I l Eimbierno gela l jardin
You tengo calhor an casa
I quedo calantico assi

Feliç de quien ten l sou telhado
Para ajudar la sua amiga, por fin
A fugir de l bento ruin
Que deixa gilado l jardin

José António Esteves

6 de junho de 2010

Un die, un die, un die…!



Cumo falar de l bien-te-bi ?
Esse paixarico nunca l bi !
Será parecido cul sabiá,
un que nun beio yá quantá ?

Será, será, será…
parecido cul sabiá ?

You bien querie, querie
ber-te un die, bien-te-bi
nó eiqui, mas alhá
ne l paíç d’Iemanjá.

Un die, un die, un die… !

Será, será, será… ?


sabiá

Quien yá sabie
que este eiqui
ye un sabiá,
mas alhá, alhá, alhá…
ne l paíç de Iemanjá ?

Sabiá,
canta alhá !

Si senhor!
Cumo un reissenhor
al lhado dua flor!



3 de junho de 2010

Adonde stá l bichá?

Pintura de Manul Bandarra (2002)



Por adonde andará
l bichá,
que nun l beio por alhá?

Parece nome de bicho,
mas un bicho nun ten bico.

Angulhe moscos,
burricos foscos:

faç de la pata un palico
pa tirar ua ala de l bico.

Dá bolos mui pequeinhos
ne l aire a fazer deseinhos;

canta bich! bich! cua risica
als saltos na silbeirica.

Yá nun beio, por alhá,
l bichá.
Por adonde andará?

1 de junho de 2010

Poluiçon


Cumo m’amanho
you, l pelicanho,
a partir deste anho,
pra tomar banho,
- un bun banho ! -
se hai cada canho,
canho amaricano
i de que tamanho,
que causa tanto danho
ne l grande ouceano ?!

Á BP, se t’apanho
!

27 de maio de 2010

Catibar


Staba Sol,
l tiempo caliente,
i bieno-me a ber,
talbeç sien el saber,
mirando pula jinela
de l miu scritório,
un lhagartico,
todo cumprido i de la quelor de las piedras…
« É uma lagartixa », dízen an pertués...
« C’est un petit lézard », dízen an francés,
« un lézard des murailles » !


Spreitou…
i inda tube tiempo de le preguntar :
L que quieres, lhagartico ?
Saber l que fago… ?
Saber l que scribo… ?
Mira, bou a screbir subre ti
i falar-te tamien,
se quejires,
doutro lhagarto,
un que passou,
tengo la certeza,
ua buona parte de la bida
- la sue bida de lhagarto ! -
oubindo falar mirandés
nua huorta a la borda de l riu Douro…
Nun sabes adonde queda esse riu ?
Mas para que bal la pena
star you a perder tiempo
a amostrar-te-lo nun mapa
se sei purfeitamente
que essa mie splicaçon
nun puode antressar un minuto
- un minuto que seia !-
un lhagarto cumo tu.
Sei bien mas ye
l que a ti t’antressa,
tu, que gustas de sol
i de piedras calientes…
Mas nun t’admires
se miro para ti
cun ganas de cumbersar,
an mirandés,
cumo puodes ber.
Debe de ser de família
esta manie
mas quedas a saber,
ye quaije un segredo :
Quando miu abó inda era bibo
nessa tal huorta a la borda desse riu
que ten un nome mas que a ti nun t’antressa,
un die, i acradito na pessona que me l cuntou,
un die, miu abó chegou a catibar un lhagarto…
Por esso yá sabes,
Se quejires, tu tamien…
You sou nieta del
i las tradiçones por bezes
dúran que you sei alhá !
Esta debe de ser ua
cun raízes mui antigas,
bielhas cumo l tiempo !
Resta a saber
an que lhéngua
bamos poder quemunicar
you i tu … ?

I an nien sequiera un segundo
cun uolhicos rápidos cumo la lhuç…

― Na lhéngua de l Sol,
de la calor de l Berano
i de las piedras calientes !,
respundiu sien sperar
i mirando siempre para mi
esse miu lhagartico.

I nisto…
Scapou-se !

― Lhagartico, responde-me outra beç !
Quando ye que te tornarei a ber ?
Cumigo nun cuorres perigo ningun
tal i qual, tengo la certeza,
l lhagarto de miu abó
que bibiu siempre feliç,
a la borda desse riu adonde
todos falában mirandés.
I cul tiempo…
quien sabe se nun daprendiu
el tamien
l nome desse riu… ?
Ye un nome que lhembraba
I inda lhembra a muitos
l Sol,
la calor de l Berano
i tamien…
las piedras calientes !
Esso de que tu gustas tanto
tal i qual, tengo la certeza,
l lhagarto de miu abó…

Un lhagarto que bibiu feliç
oubindo miu abó a la borda dun riu...
Miu abó i tamien outros
falar siempre Mirandés !

17 de março de 2010

UA ROSA YE UN SUONHO




rosa-amarela.jpg


Se ua rosa nun ambelhece
Alegra eilha un curaçon
Un curaçon, d´amor por eilha
I un deseio sien eiluson

Se ua rosa nun bibier
Boto lhágrimas ne l momento
Sou amor bou a perder
I esta bida, you lhamento

Se ua rosa churar
Sufrerei you sien pudor
Mas you nun bou a deixar
Cair lhágrimas al amor

Se ua rosa sunhar
Tengo ne l peito ua peixon
Que por eilha stá a saltar
Querendo-la perto de l curaçon

Se ua rosa por mi, fur beisada
Muita ternura bai a tener
Cumo ua mulhier, ye zeiada
Por un ser, que la bai a querer


José. A. Esteves